این روزا گوشمون پر شده از تحریم و احتمال ِ حمله!هر روز هم رابطمون با دنیای خارج کمتر و بدتر میشه.بعدش تو تلویزیون می شنویم که بله این تحریم ها تاثیری نداشته و آب از آب تکون نخورده!!!!من نمی دونم مسئولین ِ گرامی کی می خوان درک کنن که این موقعییتی که توش قرار داریم اصلا معمولی نیست!تا کی می خوایم ادامه بدیم؟بعید می دونم دچار شدن به وضعیت کره ی شمالی سیاست ِ خوبی باشه!

 حالا تو این گیری ویری که تو مردم هم نازضایتی از دولت و سیاست هاش هم کم نیست،می بینیم که میان مانور نیروهای ضد شورش انجام می دن!آخه من نمی دونم که اینا نمی دونن که با این کارا مردم بیشتر بیزار می شن تا بشینن تحصین بکنن که چه تجهیزات ِ خوبی در اختیار داریم!اگه این همه تجهیزات دارن،بیان جلوی یه سری آدمهای **** رو بگیرن که می رن سفارت اشغال می کنن و ماشین ِ دیپلماتها رو آتیش می زنن!

بحث رو عوض می کنم!داشتم به این فکر می کردم که با این همه تلاش هایی که کشورها دارن می کنن برای افزایش سرعت ِ اینترنت و دسترسی مردم به اون،چرا ما اینقدر می ترسیم که مردممون به اینترنت ِ پر سرعت دسترسی داشته باشن!تازه این همه سایت هم فیلتر می کنیم(منظورم سایت هایی به غیر از سایت های غیر اخلاقی هست)!اگر ما به ایدئولوژیمون اعتقاد داریم و فکر می کنیم که صحیح است چرا از انتقاد می ترسیم؟به نطر من به جای اینکه همه رو محدود کنیم و نذاریم که نظرات و اعتقادشون رو بگن(که تاثیر منفی هم داره)،می تونیم حرفاشون رو بشنویم و با پاسخ های مناسب اونها رو متقاعد کنیم.

مدتی بود تو گلوم گیر کرده بود اومدم بگم.خدایا اگه این اینترنت هم نبود باید می رفتیم نیمه شب با چاه حرف می زدیم.

خدا عاقبتمون رو به خیر کند؛آمین.

در دانشگاه های ژاپن بعد از اعلام قبولی و ارائه ی مدارکتون،قبل از شروع کلاس ها یک مراسمی برگزار میشه که یک جور گردهمایی برای آغاز سال تحصیلی هست.بعد از اون شما دو هفته اول ِ آغاز ِ کلاس ها می تونید در کلاس هایی که براتون جذابه شرکت کنید و واحدهای اختیاریتون رو انتخاب کنید.واحد های اجباری رو هم در همون فرم می نویسید.

 علاوه بر کلاس های تئوری،کلاس های عملی هم در طول سال معمولا جزو درس های اجباری هست.این درس ها معمولا خیلی سخت گرفته میشن و رپورت های چند ده صفحه ای از حاصل کارتون رو باید به استاد ارائه کنید که شامل مراحل کارتون و اشکالاتی که اختمالا براتون به وجود اومد و همچنین توضیح عواملی که باعث به وجود اومدن ِ اونها شده.

 از نیمه ی دوم سال سوم یا اول ِ سال چهارم همه وارد لابراتورهایی می شوند که به اون علاقه دارند می شوند که این بر اساس رتبه بندی نمرات دانشجوها انجام می شه.دیگه هر روز مثل ِ یه کارمند که وارد یه شرکتی میشه،شما عضو ِ او لابراتور هستین و هر روز در ائنجا حاضر می شید و اگر هم کاری داشته باشید یا مشکلی براتون پیش بیاد باید اون رو به سال بالاییتون که معمولا دانشجوهای فوق هستند برسونید.نسبتا مکان ِ انظباتیی هست البته این سخت گیری در لابراتورهای مختلف دوزِ خودش رو داره!

 شما وقتی وارد یه لابراتور میشید تو اون لابراتور هم تحقیقات ِ مختلفی انجام میشه که یاید وارد زیر مجموعه ی یکی از اونها بشید تا با کمک سال بالاییتون تحقیقتون رو انحام بدید.بعد از آزمایش ها هم نتجه ی کارتون رو به اطلاع استادتون می رسونید و از نظر او هم استفاده می کنید.

 در نظر داشته باشید این توضیحات در مورد رشته های مهندسی هست و من در مورد رشته های غیر فنی اطلاعی ندارم.

از این که پست ها دیر به دیر شده باید ما رو ببخشید،یه مدت بود که حالم اصلا خوب نیود و کارم به آندروسکوپی و . . .  کشیده بود ولی الان با زور قرص و دوا بهترم!درس ها هم سنگین تر شده و پست ها کمی دیر به دیر میشه. . . 

با تشکر

تاکاشی