روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - دوشنبه ۳ امرداد ۱۳٩٠

در دانشگاه های ژاپن بعد از اعلام قبولی و ارائه ی مدارکتون،قبل از شروع کلاس ها یک مراسمی برگزار میشه که یک جور گردهمایی برای آغاز سال تحصیلی هست.بعد از اون شما دو هفته اول ِ آغاز ِ کلاس ها می تونید در کلاس هایی که براتون جذابه شرکت کنید و واحدهای اختیاریتون رو انتخاب کنید.واحد های اجباری رو هم در همون فرم می نویسید.

 علاوه بر کلاس های تئوری،کلاس های عملی هم در طول سال معمولا جزو درس های اجباری هست.این درس ها معمولا خیلی سخت گرفته میشن و رپورت های چند ده صفحه ای از حاصل کارتون رو باید به استاد ارائه کنید که شامل مراحل کارتون و اشکالاتی که اختمالا براتون به وجود اومد و همچنین توضیح عواملی که باعث به وجود اومدن ِ اونها شده.

 از نیمه ی دوم سال سوم یا اول ِ سال چهارم همه وارد لابراتورهایی می شوند که به اون علاقه دارند می شوند که این بر اساس رتبه بندی نمرات دانشجوها انجام می شه.دیگه هر روز مثل ِ یه کارمند که وارد یه شرکتی میشه،شما عضو ِ او لابراتور هستین و هر روز در ائنجا حاضر می شید و اگر هم کاری داشته باشید یا مشکلی براتون پیش بیاد باید اون رو به سال بالاییتون که معمولا دانشجوهای فوق هستند برسونید.نسبتا مکان ِ انظباتیی هست البته این سخت گیری در لابراتورهای مختلف دوزِ خودش رو داره!

 شما وقتی وارد یه لابراتور میشید تو اون لابراتور هم تحقیقات ِ مختلفی انجام میشه که یاید وارد زیر مجموعه ی یکی از اونها بشید تا با کمک سال بالاییتون تحقیقتون رو انحام بدید.بعد از آزمایش ها هم نتجه ی کارتون رو به اطلاع استادتون می رسونید و از نظر او هم استفاده می کنید.

 در نظر داشته باشید این توضیحات در مورد رشته های مهندسی هست و من در مورد رشته های غیر فنی اطلاعی ندارم.

 

از این که پست ها دیر به دیر شده باید ما رو ببخشید،یه مدت بود که حالم اصلا خوب نیود و کارم به آندروسکوپی و . . .  کشیده بود ولی الان با زور قرص و دوا بهترم!درس ها هم سنگین تر شده و پست ها کمی دیر به دیر میشه. . . 

 

با تشکر

تاکاشی

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :