روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - سه‌شنبه ۸ آذر ۱۳٩٠

 این روزا گوشمون پر شده از تحریم و احتمال ِ حمله!هر روز هم رابطمون با دنیای خارج کمتر و بدتر میشه.بعدش تو تلویزیون می شنویم که بله این تحریم ها تاثیری نداشته و آب از آب تکون نخورده!!!!من نمی دونم مسئولین ِ گرامی کی می خوان درک کنن که این موقعییتی که توش قرار داریم اصلا معمولی نیست!تا کی می خوایم ادامه بدیم؟بعید می دونم دچار شدن به وضعیت کره ی شمالی سیاست ِ خوبی باشه!

 حالا تو این گیری ویری که تو مردم هم نازضایتی از دولت و سیاست هاش هم کم نیست،می بینیم که میان مانور نیروهای ضد شورش انجام می دن!آخه من نمی دونم که اینا نمی دونن که با این کارا مردم بیشتر بیزار می شن تا بشینن تحصین بکنن که چه تجهیزات ِ خوبی در اختیار داریم!اگه این همه تجهیزات دارن،بیان جلوی یه سری آدمهای **** رو بگیرن که می رن سفارت اشغال می کنن و ماشین ِ دیپلماتها رو آتیش می زنن!

 

 

بحث رو عوض می کنم!داشتم به این فکر می کردم که با این همه تلاش هایی که کشورها دارن می کنن برای افزایش سرعت ِ اینترنت و دسترسی مردم به اون،چرا ما اینقدر می ترسیم که مردممون به اینترنت ِ پر سرعت دسترسی داشته باشن!تازه این همه سایت هم فیلتر می کنیم(منظورم سایت هایی به غیر از سایت های غیر اخلاقی هست)!اگر ما به ایدئولوژیمون اعتقاد داریم و فکر می کنیم که صحیح است چرا از انتقاد می ترسیم؟به نطر من به جای اینکه همه رو محدود کنیم و نذاریم که نظرات و اعتقادشون رو بگن(که تاثیر منفی هم داره)،می تونیم حرفاشون رو بشنویم و با پاسخ های مناسب اونها رو متقاعد کنیم.

 

مدتی بود تو گلوم گیر کرده بود اومدم بگم.خدایا اگه این اینترنت هم نبود باید می رفتیم نیمه شب با چاه حرف می زدیم.

خدا عاقبتمون رو به خیر کند؛آمین.

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :