روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - جمعه ۳ خرداد ۱۳٩٢

بعضی اوقات هست که آدم سر دوراهی قرار می گیره که واقعا می طلبه که به اون فکر کنیم.من هم مدتی هست که تو این دوراهی قرار گرفتم.

 منطقی هست که در اواخر دوره ی درس خوندن به فکر کار کردن و نوع شغلی که می خوایم در اون زندگیمون رو سپری کنیم.در ژاپن 1 سال قبل از فارغ التحصیلی به دنبال شغل می گردند و به طور جدی در سمینار ها و مصاحبه ها شرکت می منند.معمولا در دو سه ماه اول بیشتر کار یرای به دست آوردن اطلاعات در مورد شرکتها و حوزه ی فعالیت ِ اونها هست.

بعد از بحران ِ اقتصادی سال 2008 و بعد از اون موقعیت برای پیدا کردن ِ شغل خیلی سخت شده, شرکتها از تعداد افراد جدیدی که استخدام می کنند کاستن.البته سال به سال این بهبود پیدا کرده ولی تا بهبودی کامل هنوز کمی راه هست.

تقریبا از اواخر ماه آوریل کم کم نتایج ِ مصاحبه ها میاد و مشخص میشه که در کجا کار خواهیم کرد و مسیر زندگی ِ افراد هم کم کم مشخص میشه.در ژاپن به احتمال قوی در آن تا آخر خواهید بود چون پیدا کردن ِ یه شغل برای افرادی که یه شغل داشتن و دنبال ُِ شغل ِ جدید می گیرن خیلی سخت هست.

 

مشکل ِ من این هست که آیا می تونم برای یک عمر اینجا کار و زندگی کنم و هزاران کیلومتر دورتر از خانواده و وطنم باشم؟دلم می خواد بدونم که دیگران چجور با این موضوع کنار میان.

 

میشه یکی راهنمایی بکنه که به جای گوگل ریدر چی می تونم استفاده کنم؟

ممنون از همراهی

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :