روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - چهارشنبه ۱٤ اردیبهشت ۱۳٩٠

تو این یک ماهی که ایران بودم،تو تهران به خاطر اینکه هم جای پارک کم هست و رانندگی هم واسه خودش عذاب هست از اتوبوس،مترو و تاکسی استفاده کردم!

مترو به نظرم یه راه حل خیلی مناسب برای شهرهای بزرگ هست که در تهران سیاست بازی بین دولت و شهرداری و . . . باعث شده هم گسترش پیدا نکنه و هم وضعیت خوبی نداشته باشه.

تو مترو،بعضی راهرو ها تاریک،سقف هم انگار زلزله اومده،قطعات در جاش نیست و به نظر می رسه که از اول درست ساخته نشده.واقعا قلب ِ آدم به درد می آد که این همه پول که اینا گرفتن ولی چرا درست کارشون رو انجام ندادن.خط مترویی که از جنوب به شمال هست،قطارها بسیار قدیمی و تو واگن ها هم تاریکه!یه ویدیو هم دیدم که یکی از واگن ها در مترو در نداشت و با یه چیزی که مثل کارتن یا چیز دیگری پوشیده شده ولی زیرش خالی هست و اگر بچه ای اونجا باشه می تونه بیرون بره و باعث مرگش بشه!!!

دلم می سوزه که تو این مملکت به خاطر بی مدیریتی اینقدر پول ها هدر می رهناراحت

 

تاکسی مینی ون

تا به حال جرات نکردم سوار این ون های چینی بشم!اصلا از این مسئولانی که به جای فکر به حال مردم،ماشین های چینی بی کیفیت رو به شهر و مردم تحمیل می کنند شدیدا گله دارم.تازه درهاشون هم نمی دونم به چه دلیلی باز می ذارن!

 

خدایا کمکمان کن با این مملکت داریمون!

اینجا رو می بینم و هر روز بر غم و غصه ام افزوده می شه . . .

 

تاکاشی

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :