روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - جمعه ۱٤ اسفند ۱۳۸۸

قبل از آمدن به ژاپن تصویر خیلی مبهمی از این کشور در ذهن من بود.تنها اسم هایی که از ژاپن به گوشم خورده بود برند خودروها و لوازم برقی آنها و از آدمها هم اوشین و آقای کوئیزومی بود که نخست وزیر وقت اینجا بود.کلا تنها ذهنیتی که در ذهنم بود این بود که اینها در خانه های کوچک چوبی که درهای کشویی دارد و کف خانه ها همه تاتامی و ساخته شده از حصیر هست که البته بعضی از اینها کمی درست بود.

 اولین روز در اینجا،روز خیلی مخصوصی بود به خاطر اینکه چیزهای بسیاری می بینید که واقعا جذاب و شگفت آور هستند.آن روز مثل حیلی روزهای دیگر برخلاف اسم معروف اینجا که همانا سرزمین آفتاب هست،ابری بود و نمی از باران هم می بارید.

  فرودگاه بین المللی ناریتا

در اوایل دهه 60 میلادی وقتی فرودگاه هانِدا که در حومه توکیو قرار دارد از پروازها اشباع شد،دولت به این نتیجه رسید که فرودگاه جدیدی بسازد که نتیجه آن ساخته شدن فرودگاه ناریتا بود.فرودگاه بین المللی ناریتا در 57 کیلومتری توکیو واقع شده و تعداد کثیری از پروازهای خارجی از طریق این فرودگاه انجام می گیرد و همچنین توقفگاه بسیاری است که از آسیا به آمریکا یا بالعکس می روند.این فرودگاه در زمانی که قرار بود ساخته شود با مشکلات فراوانی روبرو بود و خیلی ها فکر می کردند که دولت می خواهد این فرودگاه را برای استفاده ی نیروهای آمریکایی بسازند.در این بین گروه های مردمی و دانشجویی تشکیل شد و بسیاری از کسانی که خانه هایشان در محل احداث این فرودگاه بود از تحویل آن به دولت سرباز می زدند.ولی در آخر با استفاده از نیروهای پلیس و نیروهای امنیتی این راه برای ساخت این فرودگاه ایجاد و با تاخیری 7 ساله نسبت به زمان پیش بینی شده برای آن(که دلیل آن هم مخالفت ها بود که کار ساخت فرودگاه را به تاخیر انداخت) در سال 1978 با حضور تعداد زیادی از نیروهای پلیس آغاز به کار کرد. 

وقتی وارد فرودگاه شدم با یک فضای بسیار مدرن و البته بسیار تمیز روبرو می شوید که اصلا قابل مقایسه با مهرآباد یا فرودگاه امام نیست.در فرودگاه بعد از طی کردن مراحل ورود و انگشت نگاری،برای رسیدن به توکیو یا هر شهر دیگری دو راه وجود دارد:اتوبوس یا تاکسی.اتوبوس به نسبت از یک قیمت معقول برخوردار است ولی برای سوار شدن به تاکسی باید جببتان حسابی پر پول باشد. برای رفتن از فرودگاه به توکیو با تاکسی بسته به منطقه مورد نظرتان در شهر از 15000 تا 21000 ین پول باید کنار بگذارید!

  حمل و نقل عمومی

(ایستگاه مترو در منطقه مرکزی توکیو،در مقابل ایستگاه ها اتوبوس و تاکسی شما را به مقصدتان خواهد رساند)

در حال حاضر نرخ تاکسی در توکیو 710 ین برای 2 کیلومتر اول و 90 ین برای هر 288 متر  به آن اضافه می گردد.معمولا مردم اکثرا از مترو برای جابجایی استفاده می کنند و شما در شهرهای بزرگ مانند توکیو،کیوتو،اُساکا و دیگر شهرهای بزرگ به راحتی به ایستگاه های مترو دسترسی دارید.گزینه بعدی هم اتوبوس هست که آن هم در ایستگاه ها ساعت حرکت تمام خطوط نوشته شده و جالب این است که تمام آنها سر دقیقه در ایستگاه هستند و دیگر نگرانی از این که اتوبوس معلوم نباشد که کی می آید هم نیست.حتی بعضی از ایستگاه ها علاوه بر این دارای نشان دهنده هایی است که مشخص می کند که اتوبوس به ایستگاه نزدیک شده و با 3 درجه آن را نمایش می دهد.

 

(نشان دهنده ایستگاه اتوبوس در توکیو که در قسمت بالا نام خطوط،در وسط طول سفر تا پایان خط برای هر مسیر و نشان دهنده نزدیک شدن اتوبوس و در پایین هم ساعت رسیدن اتوبوس های هر خط)

 با وجود چنین امکاناتی افراد معمولا در نیمه شب که قطار ها و اتوبوس ها کار نمی کنند از تاکسی استفاده می کنند.

امیدوارم ما هم یک روزی به این اندازه از دقت و آن تایمی برسیـــــــــــــم.

پ.ن.در پست های بعدی باز خواهم نوشت از این سرزمین،البته من فکر نمی کردم که اصلا کسی علاقه ای به مطالبی از این جا داشته باشد که برایم جالب بود.دوست دارم بدانم که چه چیرهایی را از ژاپن می خواهید بدانید تا بتوانم بهتر بنویسم. 

با تشکر

تاکاشی

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :