روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - شنبه ٧ فروردین ۱۳۸٩

مردم ژاپن

 مدتی پیش تو یک جایی می خوندم که ژاپنی ها مودب ترین توریست هایی هستند که به گردش می روند و این رو می شه اینجا کاملا حس کرد.اولین جایی که می شه این رو حس کرد تو فروشگاه هاست،با شما مثل رئیس خودشون رفتار می کنند چون عقیده دارند که باید نهایت خوشرفتاری رو با مشتری کرد چون روزیشان دست مشتری است.گرچه اینجا بعضی ها مخصوصا مسن تر ها زیاد از خارجی ها خوششون نمی آد ولی هیچ وقت به انها توهین نمی کنند!مخصوصا خانم هایی که محجبه هستند اینجا هیچ مشکلی در مورد اینکه کسی به آنها توهین کنه ندارند.همونطور که می دانید در بعضی کشورهای اروپایی در روز روشن به شما توهین می کنند که از این نظر ژاپنی ها گُلندنیشخند

دین

 کلا بسیاری از ژاپنی ها اصلا به دینی معتقد نیستند ولی در ژاپن دو دین یا به بیان دیگه،آیین وجود داره که یکی بودیسم و دیگری شینتوئیسم هست شباهت هایی هم به هم دارند.اسم معبدهاشون برای هر کدام فرق می کنه ولی در ظاهر قضیه بسیار به هم شبیهند.برای هر چیزی یک خدا دارند،مثلا خدای آسمان،خدای باران،خدای کوه و این لیست بی انتهاست!ولی جالب اینجاست که سال نو که در اینجا همزمان با سال نو میلادی هست،ژاپنی ها کریسمس را جشن می گیرند(هر چند که مسیحی نیستند)و در شب سال نو به معبد ها می روند و در صف های طویل می ایستند تا حاجتشون رو از خدای آن معبد درخواست کنند!در معابد وقتی فرد برای دعا می رود،اول یک سکه به داخل جعبه ای که در جلوی معبد هست انداخته و دست خود را دو بار به هم زده و بعد دعا می کند!در گوشه ای هم تخته های چوبیی می فروشند که مردم آنها را می خرند و روی آن درخواست خودشون رو نوشته و در محلی که برای این کار درست کردند آویزون کرده تا دعاشون مستجاب بشه.

عادات و فرهنگ

ژاپنی ها شهرهای بسیار تمیزی دارند و خیلی رعایت می کنند که آشغال رو زمین نریزند.یک بار یکی از دوستان هم وطن آدامسی رو که داشت می خورد پرت کرد بیرون و بعدش رفت یه چیزی از مغازهای که اونجا بود بخره ولی صاحب مغازه که از قضا دیده بود که این بشر آدامسشو پرت کرده بود بیرون بهش چیزی نفروخت!!اینجا سطل های آشغال هم معمولا 4 تا 5 تا سطل آشغال کنار هم هست که برای آشغال سوزاندنی،قوطی،بطری پلاستیکی،شیشه و آشغال غیر قابل سوزاندن هست.اول یکم سخته که عادت کنیم ولی بعدش به بدیهی ترین مساله در زندگی تبدیل می شه!!

 یه چیز دیگه که خیلی جالبه اینه که در اتوبوس و مترو صحبت کردن با موبایل ممنوعه و شما باید موبایلتون رو ویبره باشه تا مزاحم دیگران نشید.البته بعضی اوقات هستند کسایی که تو مترو یا اتوبوس با موبایل حرف می زنند ولی معمولا یا سن کمی دارند یا سعی می کنند یواش حرف بزنند.حتی یک بار تو اتوبوس یک نفر داشت با موبایلش حرف می زد که راننده از طریق میکروفنش خواست که از موبایل استفاده نکنه!!!

اینجا معمولا به جای دست دادن در وقتی که به هم می رسند،در برابر هم تعظیم می کنند و این خم شدن در خیلی مواقع به کار می ره،مثلا در تشکر یا در عذرخواهی.در اروپا و آمریکا(کلا کشورهای غربی)مرد ها و زنها با هم روبوسی می کنند که در ژاپن چنین رسمی هم وجود نداره و کلا با همین تعظیم کل ماجرا حلهمژه

ژاپنی ها با اینکه خیلی پیشرفته هستند ولی هنوز شرقی بودن رو میشه در اونها دید و در نوع پوشاک هم این مشخص هست.گرچه این اواخر با رواج فرهنگ های غربی زنها نسبت به گذشته کمی باز تر لباس می پوشند ولی این اصلا قابل مقایسه با اروپا و آمریکا نیست.همچنین لباس سنتیشون رو که معروف به کیمونو هست رو زنده نگه داشتن و در مراسم های مختلف می پوشند که نشون می ده فرهنگشون رو خوب حفظ کردند.

با تشکر

تاکاشی

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :