روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - شنبه ٧ فروردین ۱۳۸٩

مردم ژاپن

 مدتی پیش تو یک جایی می خوندم که ژاپنی ها مودب ترین توریست هایی هستند که به گردش می روند و این رو می شه اینجا کاملا حس کرد.اولین جایی که می شه این رو حس کرد تو فروشگاه هاست،با شما مثل رئیس خودشون رفتار می کنند چون عقیده دارند که باید نهایت خوشرفتاری رو با مشتری کرد چون روزیشان دست مشتری است.گرچه اینجا بعضی ها مخصوصا مسن تر ها زیاد از خارجی ها خوششون نمی آد ولی هیچ وقت به انها توهین نمی کنند!مخصوصا خانم هایی که محجبه هستند اینجا هیچ مشکلی در مورد اینکه کسی به آنها توهین کنه ندارند.همونطور که می دانید در بعضی کشورهای اروپایی در روز روشن به شما توهین می کنند که از این نظر ژاپنی ها گُلندنیشخند

دین

 کلا بسیاری از ژاپنی ها اصلا به دینی معتقد نیستند ولی در ژاپن دو دین یا به بیان دیگه،آیین وجود داره که یکی بودیسم و دیگری شینتوئیسم هست شباهت هایی هم به هم دارند.اسم معبدهاشون برای هر کدام فرق می کنه ولی در ظاهر قضیه بسیار به هم شبیهند.برای هر چیزی یک خدا دارند،مثلا خدای آسمان،خدای باران،خدای کوه و این لیست بی انتهاست!ولی جالب اینجاست که سال نو که در اینجا همزمان با سال نو میلادی هست،ژاپنی ها کریسمس را جشن می گیرند(هر چند که مسیحی نیستند)و در شب سال نو به معبد ها می روند و در صف های طویل می ایستند تا حاجتشون رو از خدای آن معبد درخواست کنند!در معابد وقتی فرد برای دعا می رود،اول یک سکه به داخل جعبه ای که در جلوی معبد هست انداخته و دست خود را دو بار به هم زده و بعد دعا می کند!در گوشه ای هم تخته های چوبیی می فروشند که مردم آنها را می خرند و روی آن درخواست خودشون رو نوشته و در محلی که برای این کار درست کردند آویزون کرده تا دعاشون مستجاب بشه.

عادات و فرهنگ

ژاپنی ها شهرهای بسیار تمیزی دارند و خیلی رعایت می کنند که آشغال رو زمین نریزند.یک بار یکی از دوستان هم وطن آدامسی رو که داشت می خورد پرت کرد بیرون و بعدش رفت یه چیزی از مغازهای که اونجا بود بخره ولی صاحب مغازه که از قضا دیده بود که این بشر آدامسشو پرت کرده بود بیرون بهش چیزی نفروخت!!اینجا سطل های آشغال هم معمولا 4 تا 5 تا سطل آشغال کنار هم هست که برای آشغال سوزاندنی،قوطی،بطری پلاستیکی،شیشه و آشغال غیر قابل سوزاندن هست.اول یکم سخته که عادت کنیم ولی بعدش به بدیهی ترین مساله در زندگی تبدیل می شه!!

 یه چیز دیگه که خیلی جالبه اینه که در اتوبوس و مترو صحبت کردن با موبایل ممنوعه و شما باید موبایلتون رو ویبره باشه تا مزاحم دیگران نشید.البته بعضی اوقات هستند کسایی که تو مترو یا اتوبوس با موبایل حرف می زنند ولی معمولا یا سن کمی دارند یا سعی می کنند یواش حرف بزنند.حتی یک بار تو اتوبوس یک نفر داشت با موبایلش حرف می زد که راننده از طریق میکروفنش خواست که از موبایل استفاده نکنه!!!

اینجا معمولا به جای دست دادن در وقتی که به هم می رسند،در برابر هم تعظیم می کنند و این خم شدن در خیلی مواقع به کار می ره،مثلا در تشکر یا در عذرخواهی.در اروپا و آمریکا(کلا کشورهای غربی)مرد ها و زنها با هم روبوسی می کنند که در ژاپن چنین رسمی هم وجود نداره و کلا با همین تعظیم کل ماجرا حلهمژه

ژاپنی ها با اینکه خیلی پیشرفته هستند ولی هنوز شرقی بودن رو میشه در اونها دید و در نوع پوشاک هم این مشخص هست.گرچه این اواخر با رواج فرهنگ های غربی زنها نسبت به گذشته کمی باز تر لباس می پوشند ولی این اصلا قابل مقایسه با اروپا و آمریکا نیست.همچنین لباس سنتیشون رو که معروف به کیمونو هست رو زنده نگه داشتن و در مراسم های مختلف می پوشند که نشون می ده فرهنگشون رو خوب حفظ کردند.

با تشکر

تاکاشی

نویسنده: تاکاشی - جمعه ۱٤ اسفند ۱۳۸۸

قبل از آمدن به ژاپن تصویر خیلی مبهمی از این کشور در ذهن من بود.تنها اسم هایی که از ژاپن به گوشم خورده بود برند خودروها و لوازم برقی آنها و از آدمها هم اوشین و آقای کوئیزومی بود که نخست وزیر وقت اینجا بود.کلا تنها ذهنیتی که در ذهنم بود این بود که اینها در خانه های کوچک چوبی که درهای کشویی دارد و کف خانه ها همه تاتامی و ساخته شده از حصیر هست که البته بعضی از اینها کمی درست بود.

 اولین روز در اینجا،روز خیلی مخصوصی بود به خاطر اینکه چیزهای بسیاری می بینید که واقعا جذاب و شگفت آور هستند.آن روز مثل حیلی روزهای دیگر برخلاف اسم معروف اینجا که همانا سرزمین آفتاب هست،ابری بود و نمی از باران هم می بارید.

  فرودگاه بین المللی ناریتا

در اوایل دهه 60 میلادی وقتی فرودگاه هانِدا که در حومه توکیو قرار دارد از پروازها اشباع شد،دولت به این نتیجه رسید که فرودگاه جدیدی بسازد که نتیجه آن ساخته شدن فرودگاه ناریتا بود.فرودگاه بین المللی ناریتا در 57 کیلومتری توکیو واقع شده و تعداد کثیری از پروازهای خارجی از طریق این فرودگاه انجام می گیرد و همچنین توقفگاه بسیاری است که از آسیا به آمریکا یا بالعکس می روند.این فرودگاه در زمانی که قرار بود ساخته شود با مشکلات فراوانی روبرو بود و خیلی ها فکر می کردند که دولت می خواهد این فرودگاه را برای استفاده ی نیروهای آمریکایی بسازند.در این بین گروه های مردمی و دانشجویی تشکیل شد و بسیاری از کسانی که خانه هایشان در محل احداث این فرودگاه بود از تحویل آن به دولت سرباز می زدند.ولی در آخر با استفاده از نیروهای پلیس و نیروهای امنیتی این راه برای ساخت این فرودگاه ایجاد و با تاخیری 7 ساله نسبت به زمان پیش بینی شده برای آن(که دلیل آن هم مخالفت ها بود که کار ساخت فرودگاه را به تاخیر انداخت) در سال 1978 با حضور تعداد زیادی از نیروهای پلیس آغاز به کار کرد. 

وقتی وارد فرودگاه شدم با یک فضای بسیار مدرن و البته بسیار تمیز روبرو می شوید که اصلا قابل مقایسه با مهرآباد یا فرودگاه امام نیست.در فرودگاه بعد از طی کردن مراحل ورود و انگشت نگاری،برای رسیدن به توکیو یا هر شهر دیگری دو راه وجود دارد:اتوبوس یا تاکسی.اتوبوس به نسبت از یک قیمت معقول برخوردار است ولی برای سوار شدن به تاکسی باید جببتان حسابی پر پول باشد. برای رفتن از فرودگاه به توکیو با تاکسی بسته به منطقه مورد نظرتان در شهر از 15000 تا 21000 ین پول باید کنار بگذارید!

  حمل و نقل عمومی

(ایستگاه مترو در منطقه مرکزی توکیو،در مقابل ایستگاه ها اتوبوس و تاکسی شما را به مقصدتان خواهد رساند)

در حال حاضر نرخ تاکسی در توکیو 710 ین برای 2 کیلومتر اول و 90 ین برای هر 288 متر  به آن اضافه می گردد.معمولا مردم اکثرا از مترو برای جابجایی استفاده می کنند و شما در شهرهای بزرگ مانند توکیو،کیوتو،اُساکا و دیگر شهرهای بزرگ به راحتی به ایستگاه های مترو دسترسی دارید.گزینه بعدی هم اتوبوس هست که آن هم در ایستگاه ها ساعت حرکت تمام خطوط نوشته شده و جالب این است که تمام آنها سر دقیقه در ایستگاه هستند و دیگر نگرانی از این که اتوبوس معلوم نباشد که کی می آید هم نیست.حتی بعضی از ایستگاه ها علاوه بر این دارای نشان دهنده هایی است که مشخص می کند که اتوبوس به ایستگاه نزدیک شده و با 3 درجه آن را نمایش می دهد.

 

(نشان دهنده ایستگاه اتوبوس در توکیو که در قسمت بالا نام خطوط،در وسط طول سفر تا پایان خط برای هر مسیر و نشان دهنده نزدیک شدن اتوبوس و در پایین هم ساعت رسیدن اتوبوس های هر خط)

 با وجود چنین امکاناتی افراد معمولا در نیمه شب که قطار ها و اتوبوس ها کار نمی کنند از تاکسی استفاده می کنند.

امیدوارم ما هم یک روزی به این اندازه از دقت و آن تایمی برسیـــــــــــــم.

پ.ن.در پست های بعدی باز خواهم نوشت از این سرزمین،البته من فکر نمی کردم که اصلا کسی علاقه ای به مطالبی از این جا داشته باشد که برایم جالب بود.دوست دارم بدانم که چه چیرهایی را از ژاپن می خواهید بدانید تا بتوانم بهتر بنویسم. 

با تشکر

تاکاشی

نویسنده: تاکاشی - جمعه ٧ اسفند ۱۳۸۸

 ژاپن یک کشور جزیره ای است که از 5 جزیره بزرگ و 6847 جزیره کوچک در اقیانوس آرام تشکیل شده.کشورهای چین،روسیه،کره جنوبی و شمالی،تایوان و فیلیپین در اطراف این کشور قرار دارند.ژاپن دارای دومین تولید ناخالص داخلی GPD را در جهان پس از آمریکا دارد و آلمان در رتبه سوم قرار دارد.جمعیت ژاپن در حال حاضر برابر حدود 127 میلیون نفر هست که از این لحاظ دهمین کشور پرجمعیت دنیاست.

 از اطلاعات کلی که بگذریم،ژاپن دارای ویژگی های منحصر به فردی است که آن را از دیگر کشورها متمایز می کند.ژاپنی ها آدم های آرامی هستند و بسیار سخت کوش هستند.وقتی در شب دیر وقت چراغ های بسیاری از برج های شرکت ها روشن هستند و خیلی از آنها تا دیروقت کار می کنند.چیز دیگری که در شهر،مخصوصا شهرهای بزرگ جلب توجه می کند،بزرگراهای شهر هست که همه شان به صورت پل ساخته شده اند و شهر را دوطبقه و در بعضی موارد سه طبقه کرده اند.در بعضی تقاطع ها تعداد پل هایی که روی هم ساخته شده به چهار طبقه هم می رسد.به خاطر اینکه در زمین با محدودیت مواجه هستند بر روی هرچه توانستند پل ساخته اند.البته باید بگویم که ورودیه این بزرگراه ها ارزان نیست.در داخل توکیو این رقم 700 ین معادل 7000 تومان است!!

  ساخت و ساز

دیگر چیزی که نظر من را جلب کرد این بود که در جاهایی که ساخت و ساز است،اطراف را با انواع نشانه ها و گماردن فردی چراغ به دست ایمن می کنند و اگر پیاده رو مورد استفاده باشد یک راه را در کنار خیابان با گذاشتن سه گوش هایی جدا کرده و یک نفر هم آنجا ایستاده تا شما راهنمایی به این سمت کند.همه چیز تر و تمیز.محل بسیار تمیز نگه داشته شده،از خروج هر گونه خاک به بیرون جلوگیری شده و در مواردی که کار ساختمانی انجام بگیرد،در حین کار ساختمان را با پوششی که عایق صدا است می پوشانند که صدا کمتر به بیرون درز کند!!

  گرانی

 ژاپن کشور بسیار گرانی است و توکیو در این بین پنجمین شهر گران دنیا در سال 2009 شناخته شده است.من فکر می کنمبرای یک وعده غذا به فرض ناهار حداقل در حدود 500 ین لازم است.اجاره ها در شهر های بزرگ سرسام آور و در شهرهای کوچک هم ارزان نیست.قیمت یک لیتر بنزین در حال حاضر در حدود 120 ین هست ولی یادم هست که سال گذشته که قیمت نفت بسیار افزایش داشت به حتی 180 و در بعضی نقاط توکیو به 200 ین هم رسید.همه ی دوستان که ماشین داشتند از این قیمت می نالیدند.

برای اینکه پست ها طولانی نشود هر چند وقت یک بار می خواهم کمی از شگفتی های این سرزمین را که به نظرم جالب هست رو معرفی کنم.

با تشکر

تاکاشی

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :