روزی روزگاری،سرزمین آفتاب!
I Love Cars but Who Knows the meaning of Love
صفحات وبلاگ
نویسنده: تاکاشی - یکشنبه ۸ خرداد ۱۳٩٠

قبل پست نوشت : قرار بود تو پست قبلی از نیسان لیف بنویسم ولی یه فکری ذهنم رو مشغول کرده.

همیشه وقتی از ماشین می نویسم کسی پست رو تحویل نمی گیره؛به نظرم یکم از علاقه عموم دور میشه و مخاطب های بخصوصی رو طلب می کنه.برای همین از این به بعد می خوام پست های خودوریی رو تو یه وبلاگ دیگه بنویسم و این وبلاگ رو برای نوشته های عمومی تر بذارم.

 

این روزا!

اینجا بارون شدیدی داره میاد و فصل باران های موسمی شروع شده!حدودا بیش از یک ماه این فصل ادامه پیدا می کنه و خیلی از روزا بارونی هست.یه طوفان هم نزدیک شده که داره به سمت توکیو حرکت می کنه و فکر کنم فردا این جا هم بادهای شدیدی داشته باشیم.بعدا این طوفان به سمت شمال و نیروگاه فوکوشیما حرکت می کنه که میتونه تششعات هسته ای رو به اطراف پخش منه که خبر خوشایندی نیست!

تو ژاپن بعد از اتفاقات و حادثه ی اتمی مشکل احتمال کمبود برق تو ساعات پیک مصرف پیش اومده و همه جا صحبت از صرفه جویی برق هست.جالبه محصولات برقی جدیدی با مصرف برق ِ بسیار کم به بازار اومده که خیلی جالب هست.در ضمن وسیله ی کوچکی هم هست که شما می توانید با وصل کردن دو شاخه وسیله برقی و سپس اتصال ِ اون به پریز مقدار برق مصرفی وسیله ی برقیتون رو هم ببنید.

در ضمن این روزها از برقی صحبت می شه که از راه هایی مثل انرژی خورشیدی و باد به دست میاد.به خاطر ایتکه هنوز نمی شه امنیت ِ راکتور های هسته ای رو 100% تضمین کرد،این راهکارها توجه زیادی رو به خودشون جذب کرده.

 

برای من تعجب هست با توجه به این که ما روزهای آقتابی زیادی در طول سال داریم ولی از این انرژی خدادی استفاده نمی کنیم.این جا در ژاپن شما روی سقف ِ خیلی از خانه ها پَنِل های تولید برق از انرژی خورشیدی رو می بینید.در حال حاضر مشکل قیمت این پنل ها هست که ارزان نیست ولی محققان دارند روی پنل های ارزان قیمت تری کار می کنند که قیمت ِ اون رو به یک دهم کاهش میده.

ما هم می تونیم همون طور که روی انرژی هسته ای کار می کینم،روی این جور انرژی ها هم تحقیق کرده و این جور اطلاعات رو به مردم معرفی کنیم.

 

یکم طولانی شد!

تاکاشی

نویسنده: تاکاشی - شنبه ٢٧ فروردین ۱۳٩٠

 یک هفته ی پیش برگشتم ژاپن!از اول هم همه مخالف بودن که من برگردم ولی چاره ای نبود، دانشگاه شروع شده و من بایستی می اومدم.البته نه اینکه دلهره نداشته باشم به خاطر حادثه ی هسته ای که همین چند روز پیش هم اعلام شد که درجه ی هشدارش یه اندازه ی حادثه ی چرنوبیل رسید.مشکل اینه که هنوز نتونستن یه چاره ای به حال نیروگاه بیاندیشن و اینه که بیشتر آدم رو نگران می کنه و هنوز هم هر روز تششعات هسته ای (که مقدارش نسیت به قبل کاهش یافته) به بیرون نشت می کنه.اینجا هم که ما 200 کیلومتر فاصله داریم با نیروگاه،روزانه مقدار تششعات اندازه گیری میشه و اطراف دانشگاه هم بعضی اوقات میشه دیدشون که با دستگاهاشون دارن اندازه گیری می کنن.

 بیشتربن آسیب رو ساکنان استان فوکوشیما دیدن.دیگه تا شعاع 30 کیلومتری نیروگاه که نمی شه زندگی کرد و کشاورزی اون منطقه هم یه شدت آسیب دیده و کلی از اون زمین ها دیگه قابل استفاده نیست.

 سونامی هم که خونه ی خیلی ها رو ویران کرد.خونه های ژاپنی یک یا دو طبقه معمولا از چوب ساخته می شن که در مقابل زلزله هم مقاوم هست.اون مناطقی هم که سونامی اومد،همه ی این خونه ها رو آب با خودش برد.

پس لرزه ها هم انگار دست از سر ما بر نمی دارن!هر روز یکی دو تا بزرگش رو داریم!بعد از اون زلزله 9 ریشتری،لایه های گسل نامتعادل شده که نتیجش این پس لرزه های فراوون هست.انصافا ترسناکه.مضاف بر اینکه تو خیلی جاها بر اثر زلزله آسیب هایی به ساختمان ها وارد شده.همین اتاق من چندین جاش ترک هایی گوشه ی دیوار هست که نمی دونم چه کار می تونیم باهاش یکنیم!!!!

 

خلاصه دعا کنید.

تاکاشی

تاکاشی
یه عشق ماشین تو غریت.تو رشته ی مکانیک درس می خونم. تو وبلاگ از ماشین و زندگی در ژاپن و موضوعاتی که ذهنم رو مشغول کرده می نویسم.
کدهای اضافی کاربر :